De wereld onder de grond

Parijs 2PARIJS (Frankrijk)   De plattegrond van Parijs die je in je hoofd heb, is niet één grote kaart, maar bestaat uit tientallen kleine stukjes. Je duikt ergens de grond in om enige tijd later verderop weer op te duiken. Hoe ver het van ons hotel bij de Boulevard de Picpus naar Montmartre is? Geen idee. Heb net met Google Earth uitgerekend het zo’n zeven kilometer is. De metro maakt afstanden irrelevant.

Op Nation volgen we de blauwe bordjes van lijn 2 naar Porte Dauphine. Bochtige gangen, onverwachte trappen, eindeloze roltrappen ontnemen je alle richtingsgevoel. Het vertrekbord telt de minuten af. Alleen al de namen van de stations onderweg: Avron, Alexandre Dumas, Philippe Auguste, Père Lachaise, Ménilmontant, Couronnes, Belleville, Colonel Fabien, Jaurès, Stalingrad, La Chapelle, Barbès-Rochechouart, Anvers. Zeven kilometer Franse geschiedenis in twaalf tussenstops op weg naar Montmartre.

In 1900 reed de eerste metro van Porte Maillot achter de Arc de Troimphe naar Porte de Vincennes. De lijn werd in twintig maanden tijd dwars door Parijs aangelegd. De reden om voor nieuw openbaar vervoer te kiezen waren de Olympische Spelen van dat jaar in het Bois de Vincennes. Parijs kreeg na Athene de tweede Olympische Spelen. De metro werd mogelijk gemaakt door de elektriciteit. Schone elektrische energie – althans op de plaats waar hij verbruikt wordt - kon in benauwde ruimtes, dus ook onder de grond worden toegepast. De eerste maanden vervoerde de metro zoveel reizigers dat men onmiddellijk doorging met het bouwen van nieuwe lijnen. Nu zijn er zestien metrolijnen binnen de Boulevard Périferique. De treinen vervoeren vier miljoen passagiers per dag.

De metro is een wereld op zich. Een wereld met zijn eigen beelden, zijn eigen geluiden, zijn eigen geuren zelfs. De geur van elektriciteit vermengd met de geur van het rubber van de treinbanden.
Een aantal beelden zijn nieuw. Dat van de reizigers met enorme koptelefoons op bijvoorbeeld. En van de straatzangers met een karaokeapparaat in een boodschappentas op wieltjes die een paar stations meereizen:‘Yesterday when I was young’. Niemand luistert, niemand geeft iets. De zanger stapt weer uit: ‘The friends I made all seemed somehow to drift away’. (juli 2011)

Plaatselijk belang

Randgroepvogels

Sevilla (Spanje)   In de schemering cirkelen ze in snelle duikvluchten rond de torentjes en de hoge koepel van de Salvadorkerk. De rust op het terras op de Plaza Jesús de la...

Lees meer...

Groningen, district Saramacca

GRONINGEN (Suriname)   Vandaag gaan we naar Groningen, het dorp Groningen in het district Saramacca om precies te zijn. De navigatie loodst ons een enorm eind door de buitenwijken van Paramaribo om uiteindelijk...

Lees meer...

Paramaribo Zoo

PARAMARIBO (Suriname)   In het noordwesten van Paramaribo ligt de Cultuurtuin, een stukje ongegeneerde jungle tegen het centrum van de stad aan. In de Cultuurtuin ligt Paramaribo Zoo. Op de parkeerplaats van de...

Lees meer...

Graf in de Palmentuin

PARAMARIBO (Suriname)  Achter het presidentieel paleis in Paramaribo ligt de Palmentuin. Hoge palmbomen, keurig in het gelid. Slootjes vol waterplanten waar kikkers kwaken. Het is altijd een oase van rust in de...

Lees meer...

Onze Hendrik Jan

PARAMARIBO (Suriname)  Vanaf de Jessurunstraat heb je uitzicht op de hoge lokalen van een school. Overdag zie je er jongelui lopen met blauwe overhemden en spijkerbroeken of geruite rokken, de nationale schoolkostuums...

Lees meer...

De Kaaimannenman

COMMEWIJNE (Suriname)  Als het bootje ons en onze fietsen vanuit Leonsberg over de Surinamerivier en de Commewijne bij de plantage Rust en Werk heeft afgeleverd, worden we op de steiger opgewacht door...

Lees meer...

Deugden en ondeugden

Sevilla (Spanje)  De Kathedraal van Sevilla is een schatkamer waar je niet uitgekeken raakt. We zitten op een lange bank langs een van de wanden van de Antecabildo, een strakke, vrij sobere ruimte...

Lees meer...

De mooiste dag van hun leven

SANTORINI (Griekenland) Santorini is het duurste Griekse eiland, het dorp Oia balancerend op de noordwestelijke kraterwand van Oia is de duurste plek op Santorini. ’s Avonds in afwachting van de zonsondergang vechten...

Lees meer...

Stad onder het puin

SANTORINI (Griekenland)   Twintig jaar geleden was ik er al een keer en ik wilde er beslist weer heen nu we weer op Santorini waren. In het zuiden van het eiland ligt...

Lees meer...

Next bus to Parissa

SANTORINI (Griekenland) Het busstation ligt aan de straat Mitropoleos, net buiten het schilderachtige gedeelte van het stadje Fira op de kraterwand van Santorini. Er is niets schilderachtigs aan het busstation. Het pleintje...

Lees meer...

Dagelijkse dingen