De ezels van Samariá

Chora SfakionCHORA SFAKION (Kreta)  Als je vertelt dat je naar Kreta geweest, is er altijd wel iemand die informeert of je de Samária-kloof gelopen hebt. Iedereen loopt toch de Samária-kloof, zie je ze denken...

 

We hebben een kamer gevonden in Hotel Xenia aan het eind van het dorp Chora Sfakion en zitten met een drankje op het terras van Café Despoina aan het boulevardje. Het is onze derde dag hier en we vermaken ons prima zónder de Samariá-kloof. We vinden het te warm, ’s morgens vroeg is het nu al meer dan 30 graden. En eerlijk gezegd vind ik een tocht van achttien kilometer over rotsen en losse stenen een beetje aan de lange kant.
De Samariá-kloof is één van de vele kloven die op Kreta vanuit de bergen zuidwaarts smeltwater en regenwater richting Libische Zee transporteren. Maar de Samariá is de langste en de diepste van allemaal. Hier en daar is de rotswand 300 meter hoog, weet de reisgids. Let trouwens op de klemtoon in de naam, het is geen Samária-kloof, zoals de meeste Nederlanders zeggen, maar Samariá, ofwel de heilige Maria.

Als je de kloof gaat lopen, moet je ‘redelijk fit’ zijn, vindt de reisgids. Wat is ‘redelijk’, denk ik angstig. Je moet in elk geval doorzettingsvermogen hebben, want als je eenmaal begonnen bent, kun je niet terug en moet je de tocht uitlopen. De geruststellend bedoelde tips in de reisgids zijn voor wandelaars van mijn kaliber voornamelijk  verontrustend. Bijvoorbeeld de mededeling dat parkwachten door de kloof patrouilleren om gestrande wandelaars met ezeltjes af te voeren.

Vanaf ons tafeltje voor Café Despoina zien we om kwart voor zeven de Daskalogiannis van Anendyk Ferries in het haventje afmeren. Zodra de laadklap naar beneden is, komt een stroom wandelaars op gang die door de veerboot aan het eind van de Samariá-kloof zijn opgepikt. Als de snelsten de bussen hebben bereikt die boven de haven geparkeerd staan, komen de laatsten pas aan wal.
Vandaag komen ze allemaal nog op eigen kracht van boord. Gisteren ging er eerst een ambulance aan boord om een ongelukkig wandelaar naar het ziekenhuis te brengen. We gebaren de mevrouw van het café dat we graag nog een rondje willen. (juni 2015)

Plaatselijk belang

De mooiste dag van hun leven

SANTORINI (Griekenland) Santorini is het duurste Griekse eiland, het dorp Oia balancerend op de noordwestelijke kraterwand van Oia is de duurste plek op Santorini. ’s Avonds in afwachting van de zonsondergang vechten...

Lees meer...

Stad onder het puin

SANTORINI (Griekenland)   Twintig jaar geleden was ik er al een keer en ik wilde er beslist weer heen nu we weer op Santorini waren. In het zuiden van het eiland ligt...

Lees meer...

Next bus to Parissa

SANTORINI (Griekenland) Het busstation ligt aan de straat Mitropoleos, net buiten het schilderachtige gedeelte van het stadje Fira op de kraterwand van Santorini. Er is niets schilderachtigs aan het busstation. Het pleintje...

Lees meer...

Een eenzame godin

NAXOS (Griekenland)   Er staan een stuk of tien auto’s geparkeerd langs het doodlopende weggetje. We lopen langs een betonpad het opgravingsterrein op. Het huisje waar de kaartjes verkocht worden, is leeg. Het...

Lees meer...

Het laatste oordeel

NAXOS (Griekenland)   Midden op Naxos bij het dorp Moni staat tussen de olijfbomen de kerk Panagia Drosiani, ofwel ‘Onze Lieve Vrouwe die Verkoeling biedt’. Het is zondagmiddag en het is er druk...

Lees meer...

Een dorp om in te verdwalen

PAROS (Griekenland)   In de heuvels midden op Paros ligt het dorp Lefkes in een smalle vallei. In de reisgidsen vind je omschrijvingen als charmant, origineel, authentiek, gezellig. We zijn al eens...

Lees meer...

De vogels van het plein

PARAMARIBO   Zondagochtend zeven uur op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo. Op regelmatige afstand van elkaar staan lange palen in het gras waar vogelkooitjes aan hangen. Tussen de palen zijn groepjes mannen druk met...

Lees meer...

Drents koopman in Suriname

PARAMARIBO   Vanuit Paramaribo is het een mooi fietstochtje naar Peperpot, een oude plantage op de oostoever van de Surinamerivier. Zodra je de rivier over bent en de drukte van Meerzorg achter je...

Lees meer...

De rivier over

PARAMARIBO   Natuurlijk kun je over de Wijdenboschbrug – de Bosjesbrug zeggen ze in Paramaribo – naar de overkant van de Surinamerivier, maar daar heb je als voetganger of fietser niets aan, want...

Lees meer...

Fout geparkeerd in Berlijn

BERLIJN   Het is zondagavond en er zit duidelijk onweer in de lucht. We zitten op het terras van Café Orange aan de Oranienburgerstrasse in Berlijn. Het hele terras kijkt naar een groepje...

Lees meer...

Dagelijkse dingen