De wereld onder de grond

Parijs 2PARIJS (Frankrijk)   De plattegrond van Parijs die je in je hoofd heb, is niet één grote kaart, maar bestaat uit tientallen kleine stukjes. Je duikt ergens de grond in om enige tijd later verderop weer op te duiken. Hoe ver het van ons hotel bij de Boulevard de Picpus naar Montmartre is? Geen idee. Heb net met Google Earth uitgerekend het zo’n zeven kilometer is. De metro maakt afstanden irrelevant.

Op Nation volgen we de blauwe bordjes van lijn 2 naar Porte Dauphine. Bochtige gangen, onverwachte trappen, eindeloze roltrappen ontnemen je alle richtingsgevoel. Het vertrekbord telt de minuten af. Alleen al de namen van de stations onderweg: Avron, Alexandre Dumas, Philippe Auguste, Père Lachaise, Ménilmontant, Couronnes, Belleville, Colonel Fabien, Jaurès, Stalingrad, La Chapelle, Barbès-Rochechouart, Anvers. Zeven kilometer Franse geschiedenis in twaalf tussenstops op weg naar Montmartre.

In 1900 reed de eerste metro van Porte Maillot achter de Arc de Troimphe naar Porte de Vincennes. De lijn werd in twintig maanden tijd dwars door Parijs aangelegd. De reden om voor nieuw openbaar vervoer te kiezen waren de Olympische Spelen van dat jaar in het Bois de Vincennes. Parijs kreeg na Athene de tweede Olympische Spelen. De metro werd mogelijk gemaakt door de elektriciteit. Schone elektrische energie – althans op de plaats waar hij verbruikt wordt - kon in benauwde ruimtes, dus ook onder de grond worden toegepast. De eerste maanden vervoerde de metro zoveel reizigers dat men onmiddellijk doorging met het bouwen van nieuwe lijnen. Nu zijn er zestien metrolijnen binnen de Boulevard Périferique. De treinen vervoeren vier miljoen passagiers per dag.

De metro is een wereld op zich. Een wereld met zijn eigen beelden, zijn eigen geluiden, zijn eigen geuren zelfs. De geur van elektriciteit vermengd met de geur van het rubber van de treinbanden.
Een aantal beelden zijn nieuw. Dat van de reizigers met enorme koptelefoons op bijvoorbeeld. En van de straatzangers met een karaokeapparaat in een boodschappentas op wieltjes die een paar stations meereizen:‘Yesterday when I was young’. Niemand luistert, niemand geeft iets. De zanger stapt weer uit: ‘The friends I made all seemed somehow to drift away’. (juli 2011)

Plaatselijk belang

De vogels van het plein

PARAMARIBO   Zondagochtend zeven uur op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo. Op regelmatige afstand van elkaar staan lange palen in het gras waar vogelkooitjes aan hangen. Tussen de palen zijn groepjes mannen druk met...

Lees meer...

Drents koopman in Suriname

PARAMARIBO   Vanuit Paramaribo is het een mooi fietstochtje naar Peperpot, een oude plantage op de oostoever van de Surinamerivier. Zodra je de rivier over bent en de drukte van Meerzorg achter je...

Lees meer...

De rivier over

PARAMARIBO   Natuurlijk kun je over de Wijdenboschbrug – de Bosjesbrug zeggen ze in Paramaribo – naar de overkant van de Surinamerivier, maar daar heb je als voetganger of fietser niets aan, want...

Lees meer...

Fout geparkeerd in Berlijn

BERLIJN   Het is zondagavond en er zit duidelijk onweer in de lucht. We zitten op het terras van Café Orange aan de Oranienburgerstrasse in Berlijn. Het hele terras kijkt naar een groepje...

Lees meer...

Streep door Checkpoint Charlie

BERLIJN  Checkpoint Charlie aan het eind van Friedrichstrasse is een toeristenattractie en wat voor één. Lonely Planet noemt het een ‘tacky tourist trap’, ofwel een smakeloze toeristenval. Toeristen laten zich voor de...

Lees meer...

Actie op de Brandenburger Tor

BERLIJN   Vanuit Tiergarten lopen we op de Brandenburger Tor af en zien meteen dat er iets aan de hand is. Er staat een hele groep mensen op Pariser Platz naar boven te...

Lees meer...

Niemand meer aan boord in Agia Galini

AGIA GALINI (Kreta)   Op het schip in de haven van Agia Galini in het zuiden van Kreta stonden Arabische letters. De havenpolitie had er een drijvende gele slang omheen gelegd om de...

Lees meer...

Het duivelse dorp Kalami

KALAMI (Kreta)   Ze hadden ons verteld dat we ‘ns in Kalami moesten gaan kijken. Een dorp waar niemand meer woonde. Kalami was door de inwoners verlaten was alsof duivel ze op de...

Lees meer...

Het geheim van Frangokástello

FRANGOKASTELLO (Kreta) Het woord Frangokástello betekent ‘het kasteel van de Franken’. Voor de Kretenzers waren alle mannen die met een boot uit het westen kwamen, Franken. Dus ook de Venetiërs die hier...

Lees meer...

De ezels van Samariá

CHORA SFAKION (Kreta)  Als je vertelt dat je naar Kreta geweest, is er altijd wel iemand die informeert of je de Samária-kloof gelopen hebt. Iedereen loopt toch de Samária-kloof, zie je ze...

Lees meer...

Dagelijkse dingen