Onberekenbare schoonheid

rottumROTTUMEROOG (Nederland)   Als de Noordster zich een vaarweg baant tussen de staken langs de geul van het haventje van Noordpolderzijl naar de Waddenzee is het middaguur al gepasseerd. We zijn met een man of twintig met een excursie van Staatsbosbeheer op weg naar Rottumeroog.

Het matineuze vertrekuur is opgelegd door de wetten van het getij die maken dat Rottumeroog alleen bij hoogwater kan worden bereikt. Na een ommelandse reis over het Wad - nagestaard door waakse zeehonden - zijn we om drie uur bij het eiland. De schipper parkeert de Noordster door de boeg op de zandplaat te zetten. Na een half uur lopen over het droogvallende wad zijn we op het eiland.

De twee vogelwachters, die van april tot september op het eiland wonen, laten ons trots hun eiland zien. Ze vertellen over de sterns, de meeuwen en de lepelaars die Rottumeroog bevolken om er in alle rust hun jongen te laten opgroeien en er de buik rond te eten voor hun lange trektochten noord- en zuidwaarts. We zien de paarse velden lamsoor, we stappen behoedzaam over de rode ogentroost op ons pad en we snuiven de neus vol met de geur van zeealsem. Een dagje op visite bij de natuur.

Meer dan veertig jaar geleden was ik ook op Rottumeroog. In 1965 mocht ik als veertienjarige een dagje mee met de mannen van Stork Pompen Assen waar mijn vader werkte. De mannen gingen met netten bot vissen in de prielen. Wij, de jeugd, raapten voor meneer en mevrouw Toxopeus manden vol meeuweneieren. De meeuwen maakten boze duikvluchten. Kijk hier voor een paar bladzijden uit mijn reisverslag van toen. Het was de laatste zomer van de familie Toxopeus op het eiland, realiseerde ik me jaren later. Jan Toxopeus ging met pensioen en de volgende strandvoogd bleef op de wal wonen.

Anno 2006 blijkt er niets meer over van de wereld van Toxopeus. De vogelwachters wijzen de plek op het strand waar ik het huis van Toxopeus veertig jaar geleden moet hebben gezien. In 1998 spoelde een herfststorm huis en duin weg. Van de tuin van Toxopeus resten dode twijgen in het zand. Ook de gietijzeren Zeekaap staat al lang niet meer op de plek waar men hem in 1883 bouwde.
Rottumeroog is veertig jaar verder op zijn reis over het wad. Op weg van een grijs verleden naar een onberekenbare toekomst. (augustus 2006)

Plaatselijk belang

De vogels van het plein

PARAMARIBO   Zondagochtend zeven uur op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo. Op regelmatige afstand van elkaar staan lange palen in het gras waar vogelkooitjes aan hangen. Tussen de palen zijn groepjes mannen druk met...

Lees meer...

Drents koopman in Suriname

PARAMARIBO   Vanuit Paramaribo is het een mooi fietstochtje naar Peperpot, een oude plantage op de oostoever van de Surinamerivier. Zodra je de rivier over bent en de drukte van Meerzorg achter je...

Lees meer...

De rivier over

PARAMARIBO   Natuurlijk kun je over de Wijdenboschbrug – de Bosjesbrug zeggen ze in Paramaribo – naar de overkant van de Surinamerivier, maar daar heb je als voetganger of fietser niets aan, want...

Lees meer...

Fout geparkeerd in Berlijn

BERLIJN   Het is zondagavond en er zit duidelijk onweer in de lucht. We zitten op het terras van Café Orange aan de Oranienburgerstrasse in Berlijn. Het hele terras kijkt naar een groepje...

Lees meer...

Streep door Checkpoint Charlie

BERLIJN  Checkpoint Charlie aan het eind van Friedrichstrasse is een toeristenattractie en wat voor één. Lonely Planet noemt het een ‘tacky tourist trap’, ofwel een smakeloze toeristenval. Toeristen laten zich voor de...

Lees meer...

Actie op de Brandenburger Tor

BERLIJN   Vanuit Tiergarten lopen we op de Brandenburger Tor af en zien meteen dat er iets aan de hand is. Er staat een hele groep mensen op Pariser Platz naar boven te...

Lees meer...

Niemand meer aan boord in Agia Galini

AGIA GALINI (Kreta)   Op het schip in de haven van Agia Galini in het zuiden van Kreta stonden Arabische letters. De havenpolitie had er een drijvende gele slang omheen gelegd om de...

Lees meer...

Het duivelse dorp Kalami

KALAMI (Kreta)   Ze hadden ons verteld dat we ‘ns in Kalami moesten gaan kijken. Een dorp waar niemand meer woonde. Kalami was door de inwoners verlaten was alsof duivel ze op de...

Lees meer...

Het geheim van Frangokástello

FRANGOKASTELLO (Kreta) Het woord Frangokástello betekent ‘het kasteel van de Franken’. Voor de Kretenzers waren alle mannen die met een boot uit het westen kwamen, Franken. Dus ook de Venetiërs die hier...

Lees meer...

De ezels van Samariá

CHORA SFAKION (Kreta)  Als je vertelt dat je naar Kreta geweest, is er altijd wel iemand die informeert of je de Samária-kloof gelopen hebt. Iedereen loopt toch de Samária-kloof, zie je ze...

Lees meer...

Dagelijkse dingen