Het geduld van een ontdekkingsreiziger

EviaEVIA (Griekenland)   Meer dan twintig jaar geleden stonden we op rondreis door Griekenland een paar dagen op een camping aan de zuidkust van Evia. Dit jaar gingen we terug om te kijken of we nog iets van toen op het eiland konden terugvinden. We bleken alles op Evia vergeten.


 

Misschien ken je Evia van de aardrijkskundeles van vroeger als Euboea. Qua grootte is het het tweede eiland van Griekenland, na Kreta. Evia is zo’n typische vakantiebestemming van de Atheners die het eiland in de weekenden en in juli en augustus overstromen. De rest van de tijd is het er vrijwel overal stil en verlaten.
Wat ons na twintig jaar nog steeds opvalt, is dat je maar een paar kilometer van de kust vandaan hoeft te zijn om het toerisme volledig achter je te laten. De weggetjes slingeren van het ene dorp naar het andere. Steeds bevolkt door buitengewoon vriendelijke, voornamelijk oudere mensen die uit zijn op een praatje. Onze conversatie beperkt zich noodgedwongen tot welgemeende bestellingen in het café.

De kennismaking met Evia werd vele malen grondiger voorbereid door de Engelse Sara Wheeler. In het begin van de jaren tachtig zwierf ze vele maanden over het eiland rond. Wheeler sprak wél Grieks – zelfs het dialect van Evia - en zij had alle tijd. Over haar tocht schreef ze het fascinerende reisboek Evia – Travels on an undiscovered Greek island. Bijna driehonderd pagina’s lang waan je je in de voetsporen van de negentiende-eeuwse ontdekkingsreizigers.
Evia staat vol prachtige waarnemingen. Als ze na een urenlange wandeling door een smalle vallei omhoog plotseling bij een kerkje uitkomt, stelt Sara Wheeler oprecht verbaasd vast: ‘No spot – it seems – has ever been too remote for the Greeks to offer a token of their devotion’.

Letterlijk stap voor stap ontdekte Sara Wheeler het eiland. Ze had het geduld van een ontdekkingsreiziger, wij niet. Wij rijden door als we in de taverna’s bij het strand van Pefki alleen plaatselijke dronkaards vermoeden. Sara zou er onmiddellijk op afgestapt zijn. Om vervolgens een kamer te huren bij één van hen, een man met een ongelukkige handel in Batman T-shirts waar per ongeluk Patman op gedrukt werd. (juni 2014)

Plaatselijk belang

De mooiste dag van hun leven

SANTORINI (Griekenland) Santorini is het duurste Griekse eiland, het dorp Oia balancerend op de noordwestelijke kraterwand van Oia is de duurste plek op Santorini. ’s Avonds in afwachting van de zonsondergang vechten...

Lees meer...

Stad onder het puin

SANTORINI (Griekenland)   Twintig jaar geleden was ik er al een keer en ik wilde er beslist weer heen nu we weer op Santorini waren. In het zuiden van het eiland ligt...

Lees meer...

Next bus to Parissa

SANTORINI (Griekenland) Het busstation ligt aan de straat Mitropoleos, net buiten het schilderachtige gedeelte van het stadje Fira op de kraterwand van Santorini. Er is niets schilderachtigs aan het busstation. Het pleintje...

Lees meer...

Een eenzame godin

NAXOS (Griekenland)   Er staan een stuk of tien auto’s geparkeerd langs het doodlopende weggetje. We lopen langs een betonpad het opgravingsterrein op. Het huisje waar de kaartjes verkocht worden, is leeg. Het...

Lees meer...

Het laatste oordeel

NAXOS (Griekenland)   Midden op Naxos bij het dorp Moni staat tussen de olijfbomen de kerk Panagia Drosiani, ofwel ‘Onze Lieve Vrouwe die Verkoeling biedt’. Het is zondagmiddag en het is er druk...

Lees meer...

Een dorp om in te verdwalen

PAROS (Griekenland)   In de heuvels midden op Paros ligt het dorp Lefkes in een smalle vallei. In de reisgidsen vind je omschrijvingen als charmant, origineel, authentiek, gezellig. We zijn al eens...

Lees meer...

De vogels van het plein

PARAMARIBO   Zondagochtend zeven uur op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo. Op regelmatige afstand van elkaar staan lange palen in het gras waar vogelkooitjes aan hangen. Tussen de palen zijn groepjes mannen druk met...

Lees meer...

Drents koopman in Suriname

PARAMARIBO   Vanuit Paramaribo is het een mooi fietstochtje naar Peperpot, een oude plantage op de oostoever van de Surinamerivier. Zodra je de rivier over bent en de drukte van Meerzorg achter je...

Lees meer...

De rivier over

PARAMARIBO   Natuurlijk kun je over de Wijdenboschbrug – de Bosjesbrug zeggen ze in Paramaribo – naar de overkant van de Surinamerivier, maar daar heb je als voetganger of fietser niets aan, want...

Lees meer...

Fout geparkeerd in Berlijn

BERLIJN   Het is zondagavond en er zit duidelijk onweer in de lucht. We zitten op het terras van Café Orange aan de Oranienburgerstrasse in Berlijn. Het hele terras kijkt naar een groepje...

Lees meer...

Dagelijkse dingen